Çok tereddüt ederek çıktık evin kapısından, benim ponçiğimin dokunduğunda uyanmak gibi bir alışkanlığı var çünkü. “Acaba gördüğümüz o resimlerdeki melekler gibi uyur mu? uyumazsa da olduğu kadar” dedik, girdik Seray’ın o güzel stüdyosuna. Ortamda her şey bebekler için düşünülmüş, stüdyoya girer girmez etkilendim sadelik ve karşılanmadan. Uyumakta biraz güçlük çektiğimiz doğru ama sonunda meleğim derin uykuya daldı, Seray’ın kucağına verdiğim de içimden geçirmedim desem yalan olur, nasıl uyutacak, uyurken kostümlerini değiştirecek diye. O kadar nazik ve sabırla sevdin ki meleğimi. Gerçekten sihirli parmakların var. Nezaketin ve güzel fotoğraflar için teşekkürler. İyi ki seni seçmişiz ??❤
